Astronomi ve UzayBilim

NASA Galaksimizde Dünya’ya Benzer 10 Yeni Gezegen Buldu

NASA, Güneş Sistemimizin dışında 219 gezegen hakkında yeni bir kanıt buldu. Bu dış gezegenlerin on tanesi, Dünya büyüklüğünde. Yaşanabilir bölgedeki yıldızları da yörüngede dolaşıyor. Suyun gelişmesi için yeterince uzakta ama donduracak ölçüde değil.

Bulgular onaylanırsa, kayalık dünyaların bir zamanlar düşündüğümüzden daha yaygın olduğu fikrinden yola çıkarak, Samanyolu Galaksisinin köşesinde yer alan, Dünya boyutundaki gezegenlerin küçük ama büyüyen bir listesine eklenecekler.

Potansiyel keşifler, ilk Kepler uzay teleskop görevinden çıkarılan sonuçların son kataloğuna bağlı olarak elde edildi. Kepler, 2009 yılından beri Kinuş Takımyıldızı üzerinde araştırma yapıyor. Bu süre zarfında, bilim adamları, gökyüzünde yaklaşık 3.000 ışık yılı uzaklıkta 5.000’den fazla potansiyel dış gezegen buldu.

Yapılan açıklamayla bu adaylar 4.034’e düştü. Bulguların toplam 2.335’i dış gezegenler olarak doğrulandı. Bunlardan 21 tanesi yeryüzü boyutunda ve yıldızlarının yaşanabilir bölgelerinde yörüngedeler. Bu buluşla, Dünya boyutundaki gezegenler, gezegenimizin nasıl oluştuğunu bize öğretebilirler.

Kepler, “transit” olarak bilinen yörüngedeki yıldızların parlaklığında dalmalar arayarak  gezegenleri keşfediyor. Bilim adamları bu gerçekleşmeyi gördükleri zaman, her sinyali yıldızın önünden geçen bir gezegenden gelip gelmediğini teyit etmek için inceliyorlar.

Diğer bir deyiş ile anormal bir durum arıyorlar. Eğer bu bir gezegen ise, kütlesini, boyutunu ve yörüngesel periyodunu belirlemek için Kepler verisi kullanılabiliyor.

Bu yeni hassas sonuçları elde etmek için ekip, her sinyali elle tespit etmedi. SETI Institute için bir Kepler araştırma bilim adamı Susan Thompson’a göre bu tutarsız bir yöntem.

NASA podcast röportajı sırasında  Thompson “İçeri girip çıkacaksın, aynı transit yolculuk gibi. Değişken bir yıldıza benziyor. ‘Önemsiz, değişken yıldız yada bir gezegen!’ Bir farklılık yaşanmayacağı için, bu şekilde elle tespit yapmayı bıraktık “dedi.

Bunu düzeltmek için, Kepler ekibi kendi gezegen geçişleri hakkındaki olumlu ve yanlış işaretlerini simüle etti. Bunları görevdeki gerçek veriyle karşılaştırdı. Bu takımın, belirli bir gezegen sayımını neden aştıklarını veya hesaplamadıklarını anlamalarını sağladı.

Sonuç, bu asıl kataloğun Kepler ekibi tarafından şimdiye kadar yayınlanmış en doğru katalog olmasıydı.

 

NASA, Dünya boyutundaki ekstraflanları başka şekiller ile tanımlamada daha başarılı oluyor. Ekip, Hawaii’de yer alan yeryüzü Keck teleskop operatörleriyle beş yıl boyunca bu boyuttaki gezegenleri barındırabilen 1,300 yıldızı tanımlayabilmek için çalıştı.

Bu sayede, çalışmanın baş yazarı Benjamin Fulton’ın bir basın toplantısı sırasında “eksopranetlerin soy ağacında önemli bir yeni bölünme” olayını tahmin etti. Bu yeni gezegen sınıflarının tanımlanmasını, memelilerin ve kertenkelelerin hayat ağacında ayrı dallar olduğu keşfi ile karşılaştırdı.

Bölüm şimdi şu iki kategoriye ayrılıyor: “süper-Dünya” ya da kendi boyutunun yaklaşık 1.5 katına yakın kayalık gezegenler ve Dünya boyutunun 2,5 katından daha fazla güzellik gösteren “mini-Neptünler“. Bunlar zaten kullanılan terimlerdir.

Ancak bazen değiştirilebilir olarak kabul edilmiştir. Bu ayrım oldukça önemlidir. Çünkü Neptün boyutlu gezegenler bildiğimiz kadarıyla hayata sıcak kalmamaktadır. Fulton, “Sonuçlarımız bölünmüş çizgiyi sivriltiyor” dedi.

Kendimiz gibi gezegenleri nasıl bulacağınıza dair daha iyi bilgiye sahip olmak çok önemli. Bu sayede bilim adamlarının Kepler‘in orijinal misyonundan elde ettikleri bu veri kataloğunu taramasına da yardımcı olur.

Ayrıca, bilim insanlarının daha güçlü teleskopların ileride çalışabilecek umut verici hedeflerin daha iyi listelerini yazmalarına izin verecek.

Kepler‘in orijinal görevinin yayımladığı gezegensel adayların son kataloğu ile NASA 2014’te başlayan “K2” görevine odaklanacaktır. K2, şimdiye kadar 100’den fazla farklı gezinme cetveli buldu.

Teleskopu vermenin bir yolu olarak başlatıldı. Kepler‘den sonra ikinci bir hayat çok sayıda görevi tehdit eden teknolojik aksaklıklara uğradı. Teleskobun dört tepki tekerleğinden ikisi başarısız oldu. (2012 ve  2013’te) Teleskopu doğru bir şekilde hedeflemek için en azından üç tane tepki tekerleğine ihtiyaç vardır.

Şans eseri, ekip bilimcileri Güneş‘in teleskopun güneş panelleri üzerindeki baskısını kırık tekerlek için bir stand olarak kullanarak akıllıca bir çözüm buldular.

Kepler hala gezegenleri avlayabilir. Ancak Güneş‘ten gelen fotonlar bir tepki tekerleği kadar fazla kuvvet üretmezler. K2 görevinin sınırları, bilim insanlarının aramalarını daha metodik olarak yapmak zorunda olduğu anlamına geliyor. Onları tek başına çuvala atmak yerine, avlusunda birer birer yaprak toplayıp almaya benziyor.

Muhtemelen  teleskop 2018’de yakıt tükenene kadar K2 ile devam edecek.

Basın toplantısında ekibin Kepler‘in ilk görevi ile ilgili nasıl hissettiği sorulduğunda, Thompson bu görev ile ilgili yeni bir başlangıç olarak gördüğünü belirtti. Thompson, “Kepler’in bulduğu şeyler şaşırtıcı” dedi.

“Bize bu karasal dünyaları gösterdi. Hala Dünya‘nın galaktikte nasıl ortak olduğunu anlamamız için yapılması gerekenler var. Ve biz bu araştırmaya devam ediyoruz .” dedi.

Etiketler
1 Oy2 Oy3 Oy4 Oy5 Oy (Henüz oy verilmedi)
Loading...

Benzer Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Close